« برأسه و فرة سحماء سبطة تطالع شحمة اذنه » « 1 » سر مباركش موى سياه غير مجعّدى دارد كه تا نرمهء گوشش رسيده و لكن آن را نپوشانده . « له سمت ما رأت العيون اقصد منه » « 2 » هيأت نيك خوشى داشت كه هيچ چشمى هيأتى به آن اعتدال و تناسب نديده صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و على آبائه الطاهرين . و در اين مقام به اين مقدار اكتفا نموديم . فصل دوم در ذكر جمله‌اى از خصايص آن جناب بالنسبه به جميع انبيا و اوصياى گذشته - صلوات اللّه عليهم - يا بالنسبه به آن سلسلهء عليّه ، غير بعضى از اجداد طاهرين خود عليهم السّلام اگر چه شرح آن از قوّهء امثال ماها بيرون است ؛ چه كسى را كه خداى تعالى خبر دهد به همهء انبيا عليهم السّلام ، از جناب آدم تا حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . حاصل آن بشارات ، آن كه چنين شخص معظّمى در خزانهء قدرت خود مخزون كرده در آخر روزگار كه همهء انبيا و اوصيا ، از خدمات تبليغ و اهداى خود فارغ شده و به جهت غلبهء كفر و شقاق و جنود شياطين در هر عصرى ، جز قليلى در بعضى از بلاد به راه نيامده ، ظاهر خواهد نمود براى او اسباب سلطنت و رياستى مهيّا فرموده كه تمام جهان را مسخّر كند و همه جهانيان را هدايت نمايد و هيچ قريه آبادى نماند كه در او معدودى باشد ، مگر آن كه صداى « لا إله الا اللّه » در آن بلند شود و نتيجهء خدمات جميع حجت‌هاى خداوند را ظاهر سازد . البتّه چنين رياست كبرى را تهيّه و اسبابى بايد و استعداد و قابليّتى خواهد كه عظمت و بزرگى شأن ، به اندازهء اين شغل عظيم و خدمت بزرگ باشد كه موكول به آن شخص معظّم شده و مختص به آن جناب است . پس تمام مقدّمات آن از خصايص باشد كه مقدار كمّ و

--> ( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 446 ؛ بحار الانوار ، ج 52 ، ص 34 . ( 2 ) . همان .